رياست محترم قوه قضاییه

اینجانب دل آرام علی 22 خرداد 1385 در تجمع مسالمت آمیز و قانونی در میدان 7 تیر شرکت کرده بودم. قبل از شروع تجمع  و حتی قبل از ایراد یک سخنرانی و خواندن قطع نامه ناگهان مورد حمله و ضرب و شتم عده ای از ماموران نیروی انتظامی قرار گرفتم که منجر به شکستن استخوان دستم شد.

علیه ضاربان  در دادسرای تهران طرح شکایت کردم، که به رغم ابراز دلايل متعدد متاسفانه قرار منع پیگرد برای ضاربان صادر شد. اما من را به علت شرکت در همان تجمع در دادسرای دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه کردند. در دادگاه بدوی جمعا به دو سال و ده ماه حبس  و ده ضربه شلاق محکوم شدم. در دادگاه تجدید نظر با تخفیف اندكي از مجازاتم به علت اقدام علیه  امنیت ملی  و تبلیغ علیه نظام جمعا به دو سال و شش ماه حبس محکوم شدم که چون این حکم قطعی است در معرض بازداشت قرار دارم.

از آنجا که فاقد  پیشینه کیفری هستم و اخیرا نیز از رشته مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی  فارغ‌التحصیل شده ام، و کلیه اقداماتم در راستای بهبود وضعیت حقوقی زنان بر مبنای تفسیر درست از شریعت مقدس اسلام بوده است و هیچ گونه اقدامی علیه امنیت ملی ننمووده ام و هرگز علیه نظام تبلیغ نكرده ام، بلکه فقط از قوانین تبعیض آمیز شکوه نموده  و با استعانت از اجتهاد علماء روشنفکر درخواست بازنگری در قوانین را داشته ام، رای صادره را خلاف شرع  و قانون مي دانم. زیرا در صدر  اسلام هرگز دیده نشده است کسی را بخاطر عقیده یا بیان نظریاتش محکوم به زندان نمایند.

بنا بر اين  استدعا دارد جهت نقض رای خلاف شرع صادره و رسیدگی مجدد تصمیم شایسته را  اتخاذ فرمایید.

در پایان شایان ذکر است که به رغم قوانین و مقررات موجود تا کنون هیچ نسخه ای از رای دادگاه هاي بدوی  و تجدید نظر به اینجانب  تسلیم  و ابلاغ قانونی نشده است.

دل ارام علی

13/8/86